Crohnforum/Darmwereld vzw: Ziekte van Crohn, colitis ulcerosa en PDS: Weer thuis na operatie - Crohnforum/Darmwereld vzw: Ziekte van Crohn, colitis ulcerosa en PDS

Vorige week woensdag was het dan zover...de operatie!
Een stuk dunne darm zal verwijderd worden en de planning is dat dit via een kijkoperatie kon plaats vinden, erg spannend dus.

De dag van de operatie was ik pas om 12.00 uur aan de beurt, dat was dus nog even in de zenuwen zitten, zeker aangezien ik de dag ervoor om 14.00 al opgenomen werd.
Voor de operatie eerst infuus prikken en de ruggenprik (wat was dat een vervelende verdovingsprik) voor de pijnpomp na de operatie.
Een hele drukte op de verkoeverzaal, anesthesisten in overvloed, veel patienten die of aan het wachten waren op de verdoving of al aan het uislapen waren na de operatie.
Vervolgens gingen we door de lange gang naar de operatiezaal....nog nooit meegemaakt, dus allemaal erg spannend.
Op de OK was ik zo weg, even 2 keer goed ademhalen in een kapje met zuurstof en de vloeistof in mijn hand deed zijn werk.....weg was ik!

Toen ik wakker werd op de verkoever had ik erg veel pijn in mijn buik, ik kreeg direct wat morfine toegedient en langzaamaan werd ik wakker en werd ik rond 17.30 terug gebracht naa de zaal , waar mijn lieve vriendje al in spanning stond te wachten.
S avonds gelijk een kamer vol bezoek en eigenlijk had ik het best naar mijn zin, operatie was gelukt via kijkoperatie, ik had niet veel pijn door de grote hoeveelheid morfine en ik was aardig van de wereld. Ben zelfs nog een half uur op een stoel gaan zitten.

De volgende dag viel aardig tegen...het dode gevoel in mijn rechterbeen was niet weg en ik kon dus niet staan, erg jammer want de bedoeling was om die dag eveb uit bed te komen.
Terug naar de anesthesist want de pijnpomp in mijn ruggegraat zat waarschijnlijk scheef, en ja hoor.... iets terug gehaald en het gevoel in mijn been kwam weer terug...helaas ook het gevoel in mijn buik.
De anesthesist had de draad van de pijnpomp iets te ver terug getrokken en daardoor werkte de verdoving niet meer, dus die middag de pomp eruit.
Ik kreeg toen een morfinepomp via mijn infuus waar ik zelf op kon drukken als ik pijn had.
Helaas was de pijn al weer zo erg geworden dat ik erg vaak heb moeten drukken voordat deze pomp zijn werk ging doen.
De volgende dag erg misselijk van de morfine dus ook deze pomp wilde ik niet meer gebruiken, gelukkig kon ik het met tramadol goed opvangen en ben ik ook begonnen met eten....

....en vanaf toen ging het best snel!
De ene na de andere slang ging eruit en ik kon steeds beter uit bed komen, nog steeds wel veel pijn maar wel dragelijk.
2 dagen na de operatien gingen mijn darmen weer werken, erg ongecontroleerd dus pijnlijk, maar het kwam weer op gang.
Een week na de operatie mocht ik naar huis, nog wel eerst even bloed prikken want ze dachten dat ii misschien een abces aan het krijgen was, doordat ik piekkoorts / verhoging had en dat kan wijzen op een ebcesje. Gelukkig was dat na het bloedprikken niet echt meer het geval.

Nu 2 dagen thuis, maar valt nog wel tegen....kan niet recht op lopen door verkrampte rugspieren en hoesten is echt een probleem (dat zijn dus erg benauwde nachten), vanavond dus even naar de fysio.
Tot morgen word ik overdag bij mijn ouders gebracht door mijn vriend als hij moet werken...en kan ik hier lekker mee eten, vanaf zaterdag maar eens zelfstandig alles weer proberen.

Alles bij elkaar is het goed gegaan en is de operatie geslaagt, zie ook dat ik bijna geen littekens ga overhouden van de ingreep....3 sneetjes van nog geen centimeter en een litteken door mijn navel heen.

Nu op naar een goed herstel...en een gezonde buik!!!!