Darmpatiënten kunnen tegenwoordig beter onderzocht worden met behulp van een camerapil. Ze kreeg de naam M2A wat staat voor Mouth to Anus (van mond tot aars). Hoewel de pil een klassieke scopie niet helemaal kan vervangen, is ze een waardevolle aanvulling voor mensen die een darmonderzoek moeten ondergaan.

Het U.Z. Gasthuisberg in Leuven was de eerste Vlaamse universiteit die de camerapil gebruikte. De pil met ingebouwde camera is 2,5 cm lang en onderzoekt de dunne darmwand van de patiënt.

Hoe werkt het?

Je moet nuchter naar het ziekenhuis toe. Alvorens de patiënt de camerapil inslikt brengt de dokter eerst antennes en een band aan rond de buik.

Na het inslikken van de pil, baant ze zich een weg door het spijsverteringsstelsel. De pil maakt 2 foto’s per seconde die onmiddellijk naar de ontvangers op de buik van de patiënt doorgestuurd worden. Wanneer de pil de hele natuurlijke weg gevolgd heeft, kan de arts de ontvanger meenemen ter onderzoek. De beelden die de camera heeft gemaakt worden daarna op de computer ingeladen.

Alle afzonderlijke foto’s worden vervolgens na elkaar gemonteerd, in een film omgezet en vervolgens geïnterpreteerd. Dit is een bijzonder tijdrovende opdracht. Soms duurt het één tot drie uur vooraleer de arts het volledige traject geanalyseerd heeft.

De patiënt mag na het inslikken het ziekenhuis verlaten en vrij rond lopen. Zeven uur later wordt hij opnieuw in het ziekenhuis verwacht. De camerapil verdwijnt na 3 tot 5 dagen uit het lichaam samen de stoelgang.

Dankzij de camerapil kunnen nu ook poliepen in de darmen ontdekt worden die kleiner zijn dan één tiende millimeter. Een snellere opsporing van kanker wordt hierdoor mogelijk.

Toekomstmuziek.

Toch zal de endoscopie op korte termijn niet verdwijnen. In de dunne darm worden met de M2A alleen bloedingsoorzaken opgespoord. Het nadeel van de nieuwe camera is dat je er niets therapeutisch mee kunt doen. Bij scopieën via een slang kan de internist direct biopten wegnemen of vaten dichtbranden. En de huidige flexibele endoscopie geeft ook goede beelden.

Ook is de batterij niet sterk genoeg om ook opnames te nemen van de dikke darm. De batterij is namelijk reeds leeg als de pil aankomt in de dikke darm. Hierdoor kan het geen coloscopie vervangen. Wel is men momenteel bezig met het ontwikkelen van een camerapil met een grotere batterijcapaciteit.

Een laatste probleempunt is dat dit onderzoek niet gebruikt mag worden bij patiënten met vernauwingen in de darmen. De kans is dan groot dat de pil blijft steken aan de vernauwing en deze moet dan via een operatie verwijderd worden. Daarom wordt tegenwoordig eerst een testpil gegeven die even groot is, maar vanzelf oplost na een tijdje (wanneer ze dus zou blijven steken). Wanneer de testpil volledig is in de stoelgang, dan kan de camerapil gebruikt worden.

De kosten van de camerapil bedragen vandaag ongeveer 375 euro. Het materiaal moet immers steeds vervangen worden en het is erg arbeidsintensief voor de arts om alle beelden te bekijken. Sinds 1 februari 2008 wordt de camerapil terugbetaald in België en moet de patiënt 15% van de kostprijs van het onderzoek zelf betalen als remgeld met een maximum van 8,68 euro.

De volgende 2 foto's geven een idee van de grootte van de camerapil en hoe zo'n pil er nu eigenlijk uitziet.